Een dag vol smaak, vriendschap en uitzicht op de oceaan
De kustlijn van Gijang Haenyeo Village in Busan heeft veel te bieden – van steile kliffen en rustige havens tot trendy cafés en vredige stranden. Hoewel we graag minder bekende plekjes ontdekken, is het soms gewoon fijn om het rustig aan te doen, tijd door te brengen met goed gezelschap en te genieten van wat de dag ons brengt. Gisteren bleek precies dat te zijn.
We werden uitgenodigd door twee gezinnen met wie we contact hebben gehouden sinds onze Waypoint Education-tijd in Nederland. Beide gezinnen hebben kinderen die onze begeleiding hebben gebruikt om zich daar aan te melden voor universiteiten. De een studeert nu aan de Hanzehogeschool in Groningen en de ander heeft net haar eerste jaar afgerond, met veel plezier en succes. Hun ouders nodigden ons vriendelijk uit voor een lunch aan zee – een perfecte gelegenheid om bij te praten en verhalen te delen.
Onze bestemming was een plek met een gedenkwaardige naam: Oma's huis met grote handen (손 큰 할매네), een eenvoudig maar geliefd visrestaurant in Gijang Haenyeo VillageDe naam verwijst naar een Koreaanse uitdrukking over vrijgevigheid: mensen met "grote handen" zijn niet zuinig met het serveren van eten. En inderdaad, dat is precies wat we aantroffen: verse, traditionele gerechten geserveerd in een warme, no-nonsense setting.
Gijang Haenyeo Village ontleent zijn naam aan de beroemde Koreaanse haenyeo, de oudere vrouwen die nog steeds duiken – zonder zuurstoftanks – om zeevruchten zoals abalone, zee-egels en zeewier te verzamelen. Het is een zware en eeuwenoude traditie. Tegenwoordig nemen minder vrouwen dit werk op zich, maar hier leeft de geest voort. Het dorp zelf voelt echt en ongepolijst aan – vissersboten, een zeebries en de rustige drukte van een werkende haven.
Even een persoonlijke kanttekening. Jarenlang heb ik schaaldieren volledig vermeden. Nadat ik lang geleden een paar keer ziek was geworden, vermoedde een arts een allergie en waarschuwde me om geen risico's te nemen. Dus heb ik tientallen jaren oesters, mosselen en dergelijke vermeden. Maar onlangs besloot ik me te laten testen. Het bleek dat ik helemaal niet allergisch ben voor schaaldieren. De verrassing? Een milde allergie voor melk, brood en pindakaas – dingen die ik mijn hele leven al eet.
De lunch van gisteren werd dus meer dan alleen een goede maaltijd. Ik probeerde voorzichtig – en daarna heel enthousiast – alles: abalone, Venusschelpen, zeekomkommer (bereid in een Koreaanse marinade), zelfs een beetje verse octopusHet hoogtepunt was een kom met abalone pap — groen van het zeewier dat de abalone had gegeten, troostend en vol van smaak. Het deed me een beetje denken aan Nederlandse erwtensoep, hoewel de smaak totaal anders was.
De maaltijd voelde als een klein feestje – van vriendschap, van lekker eten en misschien wel van het overwinnen van een oude angst. De setting was charmant en het gelach aan tafel maakte het extra bijzonder.
Daarna reden we langs de kust naar Waveon Koffie, een prachtig ontworpen café op een klif met weids uitzicht over de Oostzee. In het weekend is het er druk, maar we vonden een heerlijk plekje op het dakterras. Ondanks het warme en vochtige weer – ruim boven de 30 graden – maakte de zeebries het meer dan draaglijk. Met een ijskoffie in de hand zaten we er gewoon van te genieten.
Direct naast het café ligt een rustig strandje. Het zag er uitnodigend uit, en ik beloofde mezelf terug te komen als de hitte wat afneemt.
Dus nee, dit was geen groots of glamoureus dagje uit – maar het was authentiek, rijk aan smaak en gevoel, en precies wat we nodig hadden. Luxueus op een bepaalde manier wat betreft de Wave On koffiezaak, maar dat is af en toe ook gewoon erg fijn! Gijang is misschien niet de meest voor de hand liggende keuze voor een zondag, maar als je zin hebt in iets lokaals, ontspannends en betekenisvols, zou ik zeggen dat het de reis zeker waard is.
Misschien doe je de volgende keer wel mee? Je bent altijd welkom.